ลักษณะความผิดและโทษเกี่ยวกับการทำงานของคนต่างด้าว

นายจ้าง ลักษณะการกระทำผิด บทลงโทษ – รับคนต่างด้าวที่ไม่มีใบอนุญาตทำงานเข้าทำงาน (มาตรา 27) – ปรับตั้งแต่ 10,000 ถึง 100,000 บาท ต่อคนต่างด้าวที่จ้าง 1 คน (มาตรา 54) – รับคนต่างด้าวที่มีใบอนุญาตทำงาน แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำงานกับตน (มาตรา 27) – ปรับไม่เกิน 10,000 บาท (มาตรา 54) – ให้คนต่างด้าวที่มีใบอนุญาตทำงานกับตน ทำงานนอกเหนือจากประเภทหรือลักษณะงาน ที่ระบุไว้ในใบอนุญาต ณ ท้องที่ หรือสถานที่ที่ระบุไว้ในใบอนุญาต (มาตรา 27) – ปรับไม่เกิน 10,000 บาท (มาตรา 54) – ไม่ปฏิบัติตามหนังสือสอบถามหรือหนังสือ เรียกหรือไม่ยอมให้ข้อเท็จจริง หรือไม่ส่ง เอกสารหรือหลักฐานแก่นายทะเบียนหรือ พนักงานเจ้าหน้าที่ โดยไม่มีเหตุอันควร (มาตรา 48) – ปรับไม่เกิน […]

Continue Reading

การใช้แรงงานเด็ก

– ห้ามนายจ้างจ้างเด็กอายุต่ำกว่า 15 ปี เป็นลูกจ้าง – กรณีที่มีการจ้างเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี เป็นลูกจ้าง นายจ้างต้องแจ้งต่อพนักงาน ตรวจแรงงาน ภายใน 15 วันนับแต่วันที่ เด็กเข้าทำงาน และแจ้งการสิ้นสุดการ จ้างเด็กนั้นต่อพนักงานตรวจแรงงานภายใน 7 วันนับแต่วันที่เด็กออกจากงาน นายจ้างต้องจัดให้มีเวลาพัก 1 ชั่วโมงต่อวันภายใน 4 ชั่วโมงแรกของ การทำงาน และให้มีเวลาพักย่อยได้ตามที่นายจ้างกำหนด – ห้ามนายจ้างใช้ลูกจ้างเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ทำงานในระหว่างเวลา 22.00 – 06.00 น. เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากอธิบดี – ห้ามนายจ้างใช้ลูกจ้างเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ทำงานล่วงเวลา – ห้ามนายจ้างให้ลูกจ้างเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ทำงานต่อไปนี้ – งานหลอม เป่า หล่อ หรือรีดโลหะ – สถานที่เล่นการพนัน – […]

Continue Reading

ลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าชดเชย หากนายจ้างเลิกจ้างโดยลูกจ้างไม่มีความผิด

1. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 120 วัน แต่ไม่ครบ 1 ปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชย เท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 30 วัน 2. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 1 ปี แต่ไม่ครบ 3 ปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับ ค่าจ้างอัตราสุดท้าย90 วัน 3. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 3 ปีแต่ไม่ครบ 6 ปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับ ค่าจ้างอัตราสุดท้าย 180 วัน 4. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 6 ปี แต่ไม่ครบ 10 ปี มีสิทธิ์ได้รับค่าชดเชยเท่ากับ อัตราค่าจ้างสุดท้าย 240 วัน  5. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 10 ปีขึ้นไป มีสิทธิ์ได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้าง อัตราสุดท้าย300 วัน – ในกรณีที่นายจ้างจะเลิกจ้างลูกจ้างเพราะเหตุปรับปรุงหน่วยงาน กระบวนการผลิตการจำหน่าย หรือการบริการอันเนื่องมาจากการนำเครื่องจักรมาใช้หรือเปลี่ยนแปลงเครื่อง จักรหรือเทคโนโลยี ซึ่ง เป็นเหตุให้ต้องลดจำนวนลูกจ้างลง […]

Continue Reading

สิทธิของลูกจ้างเมื่อถูกเลิกจ้าง

บ่อยครั้งที่จะมีคำถามเข้ามาว่าเมื่อลูกจ้างถุกเลิกจ้างแล้ว ลูกจ้างจะสามารถเรียกร้องอะไรจากนายจ้างได้บ้าง ซึ่งกรณีนี้ บ่อยครั้งที่ลูกจ้างจะนึกถึงแต่กรณีที่ว่านายจ้างจะต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ตนตามที่ระบุไว้ในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานหรือไม่เท่านั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว นอกจากเงินชดเชยที่ลูกจ้างอาจเรียกร้องได้ตามกฎหมายคุ้มคองแรงงานแล้ว ลูกจ้างยังอาจจะมีสิทธิในการเรียกค่าเสียหายอันเนื่องมาจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 ได้อีกส่วนหนึ่งด้วย การที่ลูกจ้างจะมีสิทธิเรียกร้องในส่วนใดได้บ้างนั้น จำต้องพิจารณาข้อเท็จจริงเป็นกรณีๆไป ในบางกรณี ลูกจ้างอาจจะมีสิทธิในการเรียกร้องค่าชดเชยได้ แต่อาจจะไม่มีสิทธิในการเรียกค่าเสียหายอันเนื่องมาจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ฎีกา 724/2549 : ลูกจ้างได้ลาป่วยอ้างว่าเป็นไข้หวัดในเดือนเมษายน 2546 ทั้งเดือน โดยลาต่อเนื่องกันถึง 8 ครั้ง บางครั้งนานนับสิบวัน ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ลูกจ้างเป็นหัวหน้าพนักงานขายต้องควบคุมดูแลพนักงานขายในการจำหน่ายสินค้าเพื่อหารายได้ให้แก่นายจ้าง แต่กลับลาป่วยทั้งเดือนโดยไม่ได้มาทำงานเลยย่อมก่อให้เกิดความเสียหายแก่นายจ้าง ถือว่าลูกจ้างหย่อนสมรรณภาพในการทำงาน การที่นายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างด้วยเหตุดังกล่าว จึงเป็นการเลิกจ้างที่มีเหตุอันสมควรการมิใช่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมให้แก่ลูกจ้าง คดีนี้ในศาลแรงงาน ลูกจ้างได้เรียกร้องมาทั้งในส่วนของค่าชดเชยตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานและค่าเสียหายจากการเลิกจ้างอันไม่เป็นธรรมตามกฎหมายแรงงานสัมพันธ์ ซึ่งในชั้นศาลแรงงานนั้น ได้มีคำพิพากษาให้นายจ้างต้องจ่ายทั้งค่าชดเชยและค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมให้แก่ลูกจ้าง แต่ศษลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ดังนั้น ตัวอย่างฎีกานี้ จึงเป็นที่เห็นได้ว่า บางกรณี ลูกจ้าง อาจจะมีสิทธิได้รับค่าชดเชย แต่ไม่ได้หมายความว่าลูกจ้างจะได้ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมด้วยเสมอในทุกกรณี ถามว่าทำไมลูกจ้างในคดีนี้ จึงมีสิทธิได้รับค่าชดเชย? ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานนั้น ลูกจ้างมีสิทธิในการลาป่วยได้เท่าที่ป่วยจริง (แต่มีสิทธิได้รับค่าจ้าง 30 วันต่อปี) จึงมีความเป็นไปได้ว่า กรณีดังกล่าว ลูกจ้างยังคงใช้สิทธิของตนเองภายใต้กฎหมายอยู่ […]

Continue Reading